Langi frjádagur er gamalt nafn föstudagsins langa.
Sögnin að frjá merkir að elska.
Dagurinn er þar með hinn langi dagur elskunnar
þegar Jesús sýndi sinn dýpsta kærleik
með því að deyja fyrir mannkyn.
Um það orti séra Hallgrímur Pétursson í sálminum
Um dauðans óvissan tíma
Hér eru vers 11 og 12 af 13 en þau vísa til krossdauðans á degi elskunnar – langa frjádag
11 Með sínum dauða’ hann deyddi dauðann og sigur vann, makt hans og afli eyddi, ekkert mig skaða kann, þó leggist lík í jörðu lifir mín sála frí, hún mætir aldrei hörðu himneskri sælu í.
12 Jesús er mér í minni, mig á hans vald ég gef hvort ég er úti’ eða inni, eins þá ég vaki’ og sef. Hann er mín hjálp og hreysti, hann er mitt rétta líf, honum af hjarta’ eg treysti, hann mýkir dauðans kíf.
Örn Bárður spjallar og segir frá reynslu sinni af messuferð þegar skvett var á hann í tvígang!
Hljóðupptaka sem tekur 14 mín+
Tilbrigði við upphafsatriði myndarinnar NOSTALGÍA e. Andrei Tarkovsky sem ég fann í bók dr. Gunnlaugs Andreasar Jónssonar, Áhrifasaga Saltarans. Vatnslitamyndina gerði Örn Bárður á Hofi í Vopnafirði árið 2025 eftir lestur bókarinnar
„Jafnvel Jürgen Habermas viðurkennir, [látinn 14. mars 2026] fremsti heimspekingur gyðleysingja, að vestræn lykilgildi komi úr Biblíunni. Hann skrifar að hugmyndir eins og mannréttindi, frelsi og lýðræði, séu bein arfleifð gyðinglegrar siðfræði um réttlætið og kristinnar siðfræði um kærleikann. Þrátt fyrir veraldlegar fullyrðingar, lifum við enn á siðferðilegri arfleifð kristninnar. Allt annað, sagði Habermas, er bara aumt hjal í anda póstmódernisma.“
Og hér er greinin öll:
Grein eftir Dr. JOHN LENNOX, fv. stærðfræðiprófessor við Cambridge háskólann í Bretlandi.
Að fjarlægja Guð úr stjórnmálum
skapar siðferðilegt tómarúm
sem veraldarhyggjan getur ekki fyllt
Á morgunverðarfundi breska þingsins í Westminster hélt hinn þekkti kristni hugsuður og stærðfræðiprófessor, John Lennox, því fram að það að fjarlægja Guð úr stjórnmálum myndi skapa siðferðilegt tómarúm sem veraldarhyggjan eigi enga möguleika á að fylla upp í. Hér eru orð hans í heild sinni:
Þótt ég talaði tungum manna og engla en hefði ekki kærleika væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla. 2Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú að færa mætti fjöll úr stað en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt. 3Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum og þótt ég framseldi líkama minn til þess að verða brenndur en hefði ekki kærleika, væri ég engu bættari. 4Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki. Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp. 5Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn. 6Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni en samgleðst sannleikanum. 7Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt. 8Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok, og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok. 9Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum. 10En þegar hið fullkomna kemur líður það undir lok sem er í molum. 11Þegar ég var barn talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða lagði ég niður barnaskapinn. 12Nú sjáum vér svo sem í skuggsjá, í ráðgátu, en þá munum vér sjá augliti til auglitis. Nú er þekking mín í molum en þá mun ég gjörþekkja eins og ég er sjálfur gjörþekktur orðinn. 13En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur.
Mögnuð upplifun var að fá að njóta dagskrár í Norðurljósasal Hörpu, 11. mars 2026, þar sem flutt var leikhústónlist eftir tónskáldið Hjálmar H. Ragnarsson.
Verkin hans bera vott um stórar víddir, hæð og dýpt. Ég velti því fyrir mér hvernig tónskáldið hafi náð því að skrifa niður öll hin flóknu tilbrigði verkanna og fyrirmæli handa flytjendum? Eitt er að skapa verk í huga sér, annað er að koma því á blað og tryggja því líf og framtíð í höndum listamanna.
Og til að sjá allan textann skaltu smella á fyrirsögnina efst!
Þessi ritgerð er ritstýrt afrit af fyrirlestri Roberts Barron biskups, sem fluttur var við Acton-háskóla í BNA 21. júní 2023.
Myndin er ótengd greininni sem slíkri en hér er vintað í orð hans: „Við höfum þaggað niður í trúnni“
Því má halda fram að meginþema menningarumræðunnar á Vesturlöndum í dag sé „vökuhyggja“ [Woke]. Þetta hugsana- og athafnakerfi hefur á merkilegan hátt fundið leið sína inn í nánast alla króka og kima stjórnmála-, efnahags- og menningarsviðs okkar og hefur gríðarlega skaðleg áhrif á menninguna. Einn af stærstu stjórnmálaflokkum okkar [hér á höf. við BNA ] hefur að mestu leyti skipulagt sig í því að verja hugmyndir um vöku og innleiða vökustefnur, og hinn stóri flokkurinn hefur byrjað að skipuleggja sig gegn þeim.
Orðið „Wók“ heyrist mikið þessa dagana, en hvað er það? Hverjar eru rætur þess? Og hvað þýðir það fyrir stjórnmál, trúarbrögð og framtíð menningar okkar? Robert Barron biskup veitir nauðsynlega innsýn.
Örn Bárður Jónsson - and "BARD-art" 
You must be logged in to post a comment.