Hver er staða gyðinga í heiminum? Hvernig getum við sem búum hér í N-Atlantshafinu, skilið fólkið sem telst til Ísraelsríkis og hvað með gyðingana sem búa í díasfórunni eða dreifingunni eins og það heitir á máli fræðanna?
Hvað veldur hatrinu á gyðingum? Hvað er til ráða? Eru þeir jafn voldugir og haldið er fram? Eða eru þeir bara eins og við en hafa þurft að búa við tortryggni og öfund um aldir og árþúsund? Greinina sem hér fylgir þýddi ég með Google Translate og svo eftir eigin smekk á köflum og læt hana hér inn á vefsíðu mína til mótvægist við allan misskilninginn sem býr í mörgum vegna þessa merkilega hóps sem kallaður er gyðingar.
Þessi hugtök eiga að skýra það sem greinir að vissar gerðir stjórnarhátta. Við þekkjum lýðræðið sem merkir að fólkið ráði, almenningur eða það sem í hefðbundnu máli er kallað lýður.
Þessi færsla snýst ekki um kosningar, heldur tölfræði tengdri vefsíðu minni.
Lofgjörð!
Á fundi í Félagi fyrrum þjónandi presta í dag, 15. febrúar 2026, sem haldinn var að lokinni messu á Grund við Hringbraut, var margt rætt og m.a. ræður presta og varðveisla þeirra á Landsbókasafni Íslands – Háskólabóksafni, en sumir prestar hafa valið að deila ræðum sínum með safninu.
Viltu hlusta?
Prestar á eftirlaunum messa mánaðarlega yfir vetrarmánuðina á Grund og hafa gert í 70 ár. Sigurbjörn Ástvaldur Gíslason, stofnandi Grundar, hóf þetta samtarf og hafði í huga að eldri prestar hefðu gott af því að hittast og láta gott af sér leiða. Launin hafa ætíð verið kaffi og með því.
Þegar ég fór til þjónustu í Noregi haustið 2014 afhenti ég safninu allar ræður mínar frá því ég var djákni 1979-1984 og prestur 1984-2014, allar prédikanir og líkræður og margt annað á 35 ára tímabili. Seinustu árin hafði ég þegar byrjað að taka ræðurnar upp og birta hljóðupptökur jafnframt á Vefnum. Ég tapaði reyndar fjölda hljóðupptaka fyrir mörgum árum vegna mistaka þegar ég breytti um vefþjónustu.
Eftir heimkomuna 2019 fór ég aftur að birta ræðurnar mínar á Vefnum, ásamt hljóðupptökum þ.e. allar líkræður með samþykki ástvina hina látnu og prédikanir ásamt ýmsum greinum og hugvekjum.
Slóðin er:
ornbardur.com
Ég leyfði mér að vekja athygli fundarmanna á þeim miklu möguleikum sem Netið getur gefið okkur sem flytjum mál okkar á opinberum vettvangi.
Síðastliðna 11 og 1/2 mánuð þ.e. frá 1. mars 2025 – 15. feb. 2026 hafa 18 þúsund gestir farið 28 þúsund sinnum inn á heimasíðuna mína og í 47 þúsund skipti hafa gestir hlaðið niður hljóðskrám þ.e.a.s. kveikt á hljóðupptöku.
Ef ég legg saman skiptin sem farið er inn á síðuna og skiptin sem kveikt er á (28.000+47.000) hljóðupptöku þá eru þetta því samtals 75 þúsund skipti sem fólk hefur lesið og/eða hlustað.
Ég leyfi mér að taka dæmi af ræðu sem ég flutti við útför manns á mínum aldri þar sem um 400 voru til staðar haustið 2024 en nú 15. feb. 2026 hafa 7.479 hlustað á ræðuna.
Ef ég deili þessum 11 og 1/2 mánuði í 75 þúsund þá eru það 6.522 á mánuði, sem farið hafa inn á vefsíðuna mína eða 217 hvern dag. Það þætti víst gott að fá 217 til messu hvern sunnudag og ekki er það nú verra að fá þann fjölda í heimsókn alla daga ársins.
Forritið sem heldur utan um þetta allt heitir WordPress og þar fer öll talning fram þannig að þetta eru ekki mínar tölur heldur vefþjónustunnar.
Tölvupóstur 12. febrúar 2026 frá efnisveitu hans: The Matter with Things
„Sannleiksráðuneytið.“ Það er alltaf þess virði að spyrja hvað nýtt slagorð hylur, hvað hreyfingin á bak við það hrifsar leynilega frá þér á meðan hún virðist gefa. Það er augljóst að engin hreyfing, ekkert stjórnmálaríki, með orðið „frelsi“ í nafni sínu bauð nokkurn tíma upp á frelsi – það bauð, eins og við öll vitum nógu vel, nákvæmlega hið gagnstæða. Sama gildir um Lýðveldið —, Alþýðulýðveldið —, og svo framvegis. Jafnvel fyrsta lýðveldið sem menn ímynduðu sér, Lýðveldið eftir Platon, var í mikilvægum atriðum alræðisríki.
En áhrifin eru miklu víðtækari en við höldum. David Bohm kallaði uppljómunina réttilega „myrkur“: hún lokaði vestrænum huga í nokkur hundruð ár fyrir mikilvægum skilningsleiðum, en tap þeirra hefur – í gegnum stjórnmálalegar og heimspekilegar afstöður til afoxunar efnishyggju – ekki aðeins ýtt undir uppgang mjög kúgandi stjórna, heldur sannarlega gert kynslóðir fólks vansælar er þeim var ranglega kennt að trúa því að ekkert í lífi þeirra hefði lengur merkingu.
Misskiljið mig ekki: ef ég hefði verið á lífi snemma á 18. öld ímynda ég mér að ég hefði – vonandi ekki gagnrýnislaust eða án fyrirvara – tekið gildi slíkrar hreyfingar til mín, séð í henni möguleikann á að frelsa fólk frá margvíslegum ótta og hjátrú og gefa því endurnýjaða sjálfsvirðingu. En það er til meginregla sem tryggir að ljósið í augunum í upphafi hreyfingar víkur fyrr eða síðar fyrir myrkri – myrkri sem er allt of sýnilegt.
Með „Wók-inu“ lokuðu menn í raun augunum og sofnuðu – svefni sem Goya kallaði svefn skynseminnar.
Þegar skynsemin sefur fara skrímslin á stjá
SMELLTU á fyrirsögnina efst til að sjá alla greinina!
Dr. Skúli S. Ólafsson spjallaði um Lúther og fræddi góðan hóp fólks sem mætti á Krossgötur sem eru á mánudögum í Neskirkju. Skúli tók spjallið upp og gaf mér leyfi til að birta upptökuna hér. Til að hlusta skaltu smella á tengilinn fyrir neðan myndina.
Dr. Skúli í Neskirkju – mynd af Vefnum tekin af öðru tilefni
Handboltinn er vinsæll í janúar 2026 sem endra nær enda Íslendingar í miklum slag á Evróumótinu25. janúar er sólarkaffi Ísfirðinga – ég fór í messu í Áskirkju þar sem séra Sigurður Jónsson messaði af fágun og fegurðKarlarKarlar í kaffiVerkamenn í kaffi í bakaríiSýslumaður fær sér súkkilaðiköku og ísGísli Sig flytur fyrirlestur á sínu fræðasviði – á heyrandi hlustar með virkum prjónumHlustendur á fyrirlestriHandbolti og mikilvæg hugtök sem varða hið stóra samhengi
Börnin sungu í leikskólanum um þorramatinn og við sáum þau glöð í fréttum RÚV en svo var þar líka frétt af þórrablóti Stjörnunnar í Garðabæ og þá voru þar fullorðnir karlar, veislustjórar, sem voru eins og viðrini og annar þeirra kúgaðist hreinlega við að smakka lundabagga. Þessir sögufirrtu strákar virðast hvorki vita né skilja að það var afrek þjóðarinnar að lifa af veturinn í þúsund ár án yls í húsum, fyrstikista og ísskápa. Engar búðir voru í landinu og allt unnið heima. Því varð að geyma matinn í súr sem var unnin úr mólkinni úr kúnni og þegar leið á aldirnar kom innflutt salt sem gerði fólki kleift að setja matinn í salt. Súrir lundabaggar eru góðmeti, reykt kjöt sem við köllum hangikjköt líka, fiskurinn var þurrkaður í skreið, bleyttur upp og soðinn sem slíkur og af honum keimur sem við kunnum að njóta sem ólumst upp við að borða fisk fimm sinnum í viku, soðinn, saltaðan, siginn. Og svo borðaði maður hákarl löngu áður en maður mátti smakka brennivín sem fullorðnir verða að hafa til að skola lostætinu niður og þar með deyfa eðalbragðið.
Heilu kynslóðirnar sem eru aldar upp á pakkamat og hamborgurum og pítsum, sem eru að mestu hvítt dúrrumhveiti og svo eru það þessar núðlur úr sama efni sem Ítalir hafa kennt öllum heiminum að borða, en er fínmalað korn og auðmelt sem keyrir upp blóðsykur sem fellur svo hratt eftir máltíðina og gerir fólk þreytt og sifjað. Er nema von að vannærðar kynslóðir séu skrítnar í háttum og fúlsandi við alvöru mat?
Elksurnar mínar, fáið ykkur bara meira kókópöföss og gleðihringi sem kallast séríós á bjagaðri íslensku og svo pakka af hrauni í eftirmat.
Skolið þessu svo niður með lítra af sykurþrútnum kóladrykk.
Örn Bárður Jónsson - and "BARD-art" 
You must be logged in to post a comment.