Skogli eða Skógarhlíð

Skogli_1 Skogli2_1
Í sumarleyfinu hef ég haft meiri tíma til að teikna og svo var ég á námskeiði nýlega sem hleypti nýju lífi í penna og liti. Hér fylgja 2 myndir sem eru teiknaðar af veröndinn heima.

I ferien har jeg hatt mer tid til å tegne og male og så var jeg også på kurs i sommer som gav meg ny inspirasjon og interesse. Disse to tegnet jeg på verandan hjemme i Brumunddal.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Berlin, Reykjavík, Kiðjaberg ágúst 2016

Berlin og Reykjavik august 2016_1Berlin og Reykjavik august 2016_3Berlin og Reykjavik august 2016_2Berlin og Reykjavik august 2016_5Berlin og Reykjavik august 2016_7Berlin og Reykjavik august 2016_8Berlin og Reykjavik august 2016_6Berlin og Reykjavik august 2016_9Berlin og Reykjavik august 2016_10

Posted in Menning og listir, Myndblogg, Skissublogg, Uncategorized, Urban Sketches | Leave a comment

Manchester júlí 2016 – Párað, teiknað og slett

Manchester 7.2016_1Manchester 7.2016_2Manchester 7.2016_3Manchester 7.2016_4Manchester 7.2016_5Manchester 7.2016_6Manchester 7.2016_7Manchester 7.2016_8Manchester 7.2016_9Manchester 7.2016_10Manchester 7.2016_11Manchester 7.2016_12Manchester 7.2016_13Manchester 7.2016_14Manchester 7.2016_16Manchester 7.2016_17Manchester 7.2016_18Manchester 7.2016_19Manchester 7.2016_20

Posted in Menning og listir, Myndblogg, Urban Sketches | 1 Comment

ÓÓ – “Ólafur Ómissandi”

ÓÓ -“Ólafur Ómissandi”.
Nú þarf að viðhalda óréttinum sem ríkt hefur í áratugi, viðhalda samfélagi misréttar, óréttlættis, misskiptingar og spillingar. Þjófaflokkarnir – 2 eða 4 -eiga að fá að ráða áfram. Hvar er hið nýja Ísland?

Hverjir hafa farið þess á leit við Ólaf Ragnar að halda áfram?

Hann verður að birta nöfn þeirra? Úr hvaða flokkum og röðum kemur það fólk sem vill ekki og þorir ekki að breyta Íslandi? Hvaða fólk treystir ekki nýrri stjórnarskrá um beytt og réttlátt Ísland?

Posted in Uncategorized | 1 Comment

“Tímamót” – prédikun við kveðjumessu í Neskirkju

PalmasunnudagurÖrn Bárður Jónsson

Tímamót

Prédikun við kveðjumessu í Neskirkju pálmasunnudag 20. mars 2016 kl. 11

Sermon at a farewell mass at Neskirkja Reykjavik Iceland palmsunday March 20, 2016.

Ræðuna er hægt að lesa og hlusta á hér fyrir neðan.

Continue reading

Posted in Prédikanir | Leave a comment

Óþol og sjálfsofnæmi

KristurAllt of margir af ungu kynslóðinni vilja á grunvelli vanþekkingar og grunnhyggni kasta 5-10 þús ára gamalli túlkunahefð á hinu stóra samhengi tilverunnar og fá í staðinn einhvern humanistískan velling. Allt eldra en frá því í gær er úrelt að þeirra mati –  NEMA! – John Lennon – blessuð sé minning hans – sem boðar reyndar í Imagine – EILÍFÐ – sem er ekki fjarri hinum kristna boðskap. Auðvitað verða engin trúarbrögð/religion á himnum!

En sjálfsofnæmið og menningareyðingarhvötin sem nú tröllríður Íslandi fer sínu fram. Getur kirkjan ekki gengið fram með tilboð um heimsókn í kirkjuna með samþykki foreldra skírðra barna? Verjumst og sækjum fram! Við verðum að spyrna við fótum gegn þessu óþoli sem er í landinu, óþoli, sjálfsofnæmi og ofsóknum gegn kristinni hefð. Verum upprétt og hugrökk!

Fór á tónleika Paul Mc Cartney í Oslo í júlí (frábær upplifun) og þar hitti ég norskan „number one Beatle-fan i Norge“ og ásamt vinum hans. Gaman var að heyra þá spjalla við konur frá Liverpool, frá kirkjunni – þar sem Lennon lærði að syngja – tala um túrismann í kringum kirkuna og Lennon. Þar lærði hann að hugsa um heiminn á nótum kærleiksboðskaps Krists!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Syndarinn

Syndarinn e Ólaf GunnarssonÉg hef fylgst með Ólafi Gunnarssyni rithöfundi í gegnum árin og notið verka hans þar sem hann oftar en ekki glímir við hin stóru stef tilverunnar. Greinilegt er að hann þekkir til «hugsanafljótsins» mikla sem Páll heitinn Skúlason, heimspekiprófessor og fv. háskólarektor, nefndi svo, er hann ritaði grein í tilefni afmælis læriföður míns, Þóris Kr. Þórðarsonar, prófessors í gamlatestamentisfræðum, fyrir um 20 árum og sagði meðal annarra orða:

«Þórir er sannur miðill tveggja höfðustrauma í hugsanafljóti vestrænnar menningar . . . Andlegu straumarnir tveir eiga sér alkunnar uppsprettur, aðra hebreska, hina gríska. Annars vegar er hinn gyðinglegi-kristni straumur, hins vegar hinn gríski-fílósófíski straumur. Af samruna þeirra sprettur evrópsk menning sem nú teygir anga sína um víða veröld, ekki síst í nafni alþjóðlegra vísinda og kristinnar trúar.»

Ólafur lifir og hrærist í straumi þessa fljóts í verkum sínum. Hann tekst óhikað á við tilvist mannsins í viðsjárverðum heimi í glímunni við sjálfan sig og hið stóra samhengi – og við sjálfan Guð.

Syndarinn er magnað verk, flókið og afar hugvitsamlega saman sett. Í bókinni er fjallað um stóra sigra aðalpersónunnar en einnig um fall hans og grimm örlög. Ólafi tekst að gera það á sannfærandi hátt og fellur að mínu mati aldrei í gryfju grunnra eða ódýrra lausna. Honum tekst að halda spennunni á milli upphefðar og lægingar í fari höfuðpersónunnar, snilldar og brjálsemi.

Syndin er merkilegt fyrirbrigði í gyðing/kristinni hugsun. Í Nýja testamentinu er gríska hugtakið um synd «hamartia» sem merkir að missa marks, brenna af, ná ekki settu marki. Hugtakið fjallar um brotalöm mannsins og breyskleika og einkennist ekki af þeim móralisma sem greina má í túlkun margra guðfræðinga á vissum tímabilum sögunnar. Brotalömin er í okkur öllum. Nýlega heyrði ég erlendan fræðimann segja í viðtali að alla ævina hefði hann glímt við það að verða ekki brjálsemi að bráð. Lífið er eins og ganga á hvassri fjallsbrún með snarbratta kletta á báða vegu. Að feta hinn rétta veg er í senn áskorun og vandasöm glíma.

Ólafur leitar í hugsanafljótið mikla en þar er að finna túlkunarlykla að skilningi á tilvist mannsins í föllnum heimi. Þeim fækkar nú sem bera skynbragð á viskuna í þessu fljóti. Í samtíðinni stíga fram margir ungir og óreyndir einstaklingar í fjölmiðlum og félagsmiðlum og tala eins og alvitrir væru um að best sé að kasta þessum arfi vestrænnar menningar og taka upp eitthvað nýtt sem enginn veit hvert leiðir. Grunnhyggnin í fari allt of margra sjálfskipaðra vitringa samtímans virðist ekki ríða við einteyming. Að kasta fimmþúsund ára gamalli túlkunarhefð og visku – ef ekki eldri – á glæ, er auðvitað bara barnaskapur.

Táknfræðingurinn Joseph Campell fjallar um grunnstef allra góðra sagna í bók sinni Ferð höfundarins. Hann kemst að því að flestar ef ekki allar góðar sögur, í hvaða menningarsamhengi sem er, glími í raun við þrjú meginstef. Reyndar setur hann fram flólknari greiningu en ég leyfi mér til einföldunar að draga hana saman í þrjá þætti. Í fyrsta lagi: Sagan byrjar vel. Í öðrum þætti gerist eitthvað sem setur allt úr skorðum. Í þriðja og síðasta þætti nær sagan jafnvægi, niðurstaða fæst.

Biblían, sem er heilt bókasafn og inniheldur 66 bækur, sem urðu til á löngum tíma við ólíkar aðstæður, fjallar um þessi þrjú stef í sögu manns og heims: Sköpun, fall og endurlausn. Allt var gott í upphafi. Lífið fór út af sporinu. Lausnarinn kom. Bók bókanna fylgir þessu sniðmáti enda þótt höfundar hennar hafi ekki haft neitt innbyrðis samráð eða hafi vitað hver af öðrum. Það er í sjálfu sér afar merkilegt.

Því má halda fram að allar góðar sögur einkennist af glímunni við þessi þrjú stef. Flestar Hollywood-myndir sem ég hef séð snúast um þau. Góð saga verður að hafa gott upphaf, millikafla þar sem óvissan ræður för og svo kemur niðurstaðan. Söguhetjan finnur gralinn. Góður brandari fellur að sama sniðmáti og þá skiptir höfuð máli að hnykkurinn (punch-line) komi á réttu augnabliki.

Nú vil ég ekki upplýsa lesendur um söguþráð Syndarans og alls ekki niðurlagið. Lesendur verða að standast þá feistingu að kíkja í lokakaflann. Ég byrjaði að lesa hana í rólegheitum þ.e. fyrstu 50-60 síðurnar en svo réðst ég á bókina og kláraði hana á einum degi. Þegar ég lagði hana frá mér varð mér ljóst að þarna hafði höfundurinn sýnt sína bestu takta allt frá upphafi og til seinustu blaðsíðu.

Syndarinn er stórbrotið verk og líklega besta skáldsaga Ólafs Gunnarssonar, sem hefur í verkum sínum verið trúr klassískum skáldskap og sótt eins og sannur lærisveinn í smiðju stórra og dramatískra meistara heimsbókmenntanna.

Til hamingju, Ólafur, með þetta stórbrotna verk!

 

Ólafur Gunnarsson
Syndarinn
JPV útgáfa, 2015

Posted in Menning og listir | Leave a comment