ferðasaga í tíu köflum (I-X) til meginlands Evrópu með skipinu Norrænu sumarið 2024.
I. LAGT AF STAÐ Í LANGFERÐ
Út vil ek, sagði Snorri Sturluson í Noregi og vildi fara heim til Íslands. Þessari tilvitnun er hér snúið við og notuð um að fara utan, til útlanda. Stundum talar fólk um að fara erlendis, sem er ógerningur á réttri íslensku, því erlendis er staðaratviksorð og merkir að dvelja erlendis. Að fara til meginlands Evrópu er austurför. Nóg um það!
Hafin er ferð til meginlandsins, ekið austur til Seyðisfjarðar og þaðan siglt með Norrænu með 2ja tíma viðkomu í Þórshöfn og svo til Hirtshals í Danmörku og loks á malbiki til Póllands og þá til Tékklands og víðar. Í bakaleiðinni staldraði ég við í tæpa þrjá daga í Færeyjum og fór þar um vegi og göng, skoðaði bæi, sveitir og söfn.
Sagan verður sögð eftir því sem fram vindur og færi gefst til góðrar nettengingar.
6. maí: Ekið frá Reykjavík um Selfoss þar sem keypt var vindsæng í bílinn og pumpa. Þaðan í rólegheitum í Skál sem er í norðurkanti Skaftárhrauns. Gisti þar í góðu veðri í boði eigenda.
Í þessum stutta pistli reyni ég að skilgreina málið með því að fletta á vefnum og skoða skilgreiningar um fyrirbrigðið.
Woke er óformleg hreyfing sem sumir skilgreina sem sértrúarhóp eða „cult“ og getur reynst mjög fordómafullur og mótsagnarkenndur í framkomu sinni.
Hér er ein skilgreining af vefnum:
Woke-yfirburðir Trú eða kenning, sem gengur út frá því, að pólitísk rétthugsun og þau sem þannig hugsa, hafi siðferðislega yfirburði.
Já, hvað er Woke?
Um er að ræða vinstri sinnaða hugmyndafræði sem skýlir sér á bak við bandarísku skilgreininguna E-D-I sem stendur fyrir,
Equality – jafnrétti,
Diversity – fjölbreytni,
Inclusion – aðlögun.
Viðleitnin til þess að gæta þessara þriggja atriða hefur leitt bandaríska háskóla í nokkur vandræði. Um leið og endalaust er verið að gæta að hlutföllum allra hópa, svartra, hvítra, Asíubúa, karla, kvenna, samkynhneigðra o.s.frv. og setja kvóta á aðgang stúdenta, lenda margir afburðarnemendur af hvaða litarhætti sem er, utangarðs, vegna þess að kvóti viðkomand litar er uppurinn. Hinn meðvirki kærleikur snýst þar með upp í andhverfu sína.
Orðið Woke, vísar til þess að vera vakandi fyrir aðstæðum einstaklinga og hópa, og það er auðvitað mikilvægt.
En Woke-ismi er hegðunar- og hugsunarháttur, sem einkennist oft af mjög miklu óþoli gagnvart öðrum.
Woke yddar gjarnan málflutning annarra og leitast við að sanna eigin yfirburði með því að afneita og hafna öllum viðhorfum sem ekki falla að eigin hugsun.
Woke-hreyfingin er sögð ráðast gegn öllum sem eru þeim ósammála um hvað sem er.
Ef manneskja, svört á hörund, andmælir Woke-istum þá kalla þau hana “tom” sem er skammaryrði og merkir villiköttur – og auðvitað í karlkyni!
Sé hún hvít þá er settur á hana merkimiðinn: þú ert hvít/hvítur með kynþáttafordóma og ofurvaldur (supremacist) eða sá/sú sem nýtur mikilla forréttinda.
Ef LGB-persóna (Lesbian-Gay-Bisexual) samsinnir ekki Woke eða verður á vegi þeirra, þá afneita þau að viðkomandi sé í raun LGB.
Flest fólk er nokkuð vel meinandi og skynjar óréttinn í samtímanum og það sem laga má, en Woke er annað.
Woke er einskonar sértrúarhópur, sem gengur lengra en meginstraumurinn, hópur sem upphefur sjálfan sig og gerir óvin úr flestum öðrum.
Woke-fólk sést oft í sjónvarpsfréttum þar sem það fer mikinn með hrópum og köllum og ber gjarnan með sér skilti með áróðurstextum og myndum.
Við eigum auðvitað að vinna gegn mismunun og hver kyns ofbeldi en í viðleitni okkar til að rétta hlut fólks, megum við ekki valda öðrum órétti í leiðinni. Þá er nú til lítils unnið.
Er ekki bara einfaldast að vera vakandi en forðast Woke?
Þankar um s.l. 11 ár og svo þegar ég sjálfur var 11 ára.
Ég var búinn að gleyma því hvenær ég stofnaði þessa heimasíðu en í gær fékk ég kveðju frá fyrirtækinu WordPress um að fyrir 11 árum hefði hún litið dagsins ljós.
Á þessum 11 árum hafa 130.180 – segi og skrifa: „eitthundrað-og-þrjátíu þúsund-eitthundrað-og-áttatíu“ gestir heimsótt síðuna.
Eftir einn sólríkasta vetur í sögu Reykjavíkur hefur veðrið frá því rétt fyrir páska, einkennst af köldu lofti frá norður Heimskautinu en dagarnir þó flestir bjartir.
Samt hefur mér tekist að skissa eina og eina mynd þegar ég hjóla um borgarlandið og svo líka heima.
Allar nema sú fyrsta urðu þó til innandyra.
Klukknaportið við Kópavogskirkju, skissað í rigningu eftir útför. Blekið reyndar vatnshelt en þó ekki fyrr en það þornar á pappírnumBiðröð á BessóGluggasýn, fjall og listaverk eftir finnskan málmsmið og ímynduð blóm sem kosta ekki krónu og eigi þarfnast vökvunarBílar og fólk fylgja borgum og bæjum. Fækka þarf bílum og auka almenningssamgöngur – og hjólreiðar! Sjáumst! – bless . . . . Ekkert toppar sunnudag betur en messuferð og sérstaklega fyrir hjólreiðamenn! Dr. Skúli Ólafsson messaði í Neskirkju, Háskólakórinn söng undir stjórn Gunnsteins Ólafssonar, organista. Skúla mæltist vel að vanda er hann ræddi um Góða hirðinn versus Vonda hirðinn. Helgihald kirkjunnar er vannýtt auðlind. Prófaðu, að mæta til að syngja sálma, biðja, hlusta á orð mesta snillings sögunnar, Jesú Krist, tætt, rætt og túlkað – og að hitta gott fólk í kaffi á eftir! Algjör dásemd fyrir þrenningu okkar sjálfra: líkama, sál og anda! Ég skal útskýra þá þrenningu betur síðar á þessum vettvangi!
Örn Bárður Jónsson - and "BARD-art" 
You must be logged in to post a comment.