Í Morgunblaðinu á dögunum ræddi Elínborg Una Einarsdóttir við Jóhannes B. Sigtryggsson, rannsóknardósent, um íslenkt mál. Sjá meðf. grein.
Við lestur hennar urðu til vísur þar sem ég tók upp tvö orð sem mér finnst ég geti notað um sjálfan mig, orðin piktur og stívarður en fyrra orði merkir málari en hitt ráðsmaður.
Ég hef löngum starfað sem þjónn eða ráðsmaður Drottins og minni oft á orð Jesú, sem reyndar notar orðin þræll og þjónn í sömu andrá.
Og sá er vill fremstur vera meðal ykkar sé allra þræll. Því að Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir alla.
Tíðum munda pentil pent, pára á striga myndir. Piktur ei mín reiknast mennt, en miskunn sýknar syndir.
Að tjá sig í myndmáli er skemmtileg glíma og sem lítt menntaður á því sviði er glíma mín gjarnan hörð og óvægin og því er það miskunn Guðs að þakka að ég gefst ekki upp.
Reykjavíkurhöfn – abstrakt
Hér er svo greinin úr Morgunblaðinu:
Og hér er samhengi textans þar sem lærisveinarnir ræddu við meistara sinn. Smelltu á tengilinn og þú ferð inn á vef Biblíufélagsins:
Var beðinn um að hlaupa í skarðið fyrir kollega mína á norðanverðum Vestfjörðum 15.-31. júlí 2024. Þeirri kærkomnu beiðni prófastsins séra Magnúsar Erlingssonar og Biskupsstofu var tekið með gleði og tilhlökkun enda um æskuslóðir mínar að ræða.
Birti hér nokkrar skissur sem ég hef stytt mér stundir við á milli athafna en um liðna helgi gaf ég saman tvenn hjón og skírði þrjú börn í þremur athöfnum á tveim dögum á Ísafirði og í Bolungavík.
ferðasaga í tíu köflum (I-X) til meginlands Evrópu með skipinu Norrænu sumarið 2024.
I. LAGT AF STAÐ Í LANGFERÐ
Út vil ek, sagði Snorri Sturluson í Noregi og vildi fara heim til Íslands. Þessari tilvitnun er hér snúið við og notuð um að fara utan, til útlanda. Stundum talar fólk um að fara erlendis, sem er ógerningur á réttri íslensku, því erlendis er staðaratviksorð og merkir að dvelja erlendis. Að fara til meginlands Evrópu er austurför. Nóg um það!
Hafin er ferð til meginlandsins, ekið austur til Seyðisfjarðar og þaðan siglt með Norrænu með 2ja tíma viðkomu í Þórshöfn og svo til Hirtshals í Danmörku og loks á malbiki til Póllands og þá til Tékklands og víðar. Í bakaleiðinni staldraði ég við í tæpa þrjá daga í Færeyjum og fór þar um vegi og göng, skoðaði bæi, sveitir og söfn.
Sagan verður sögð eftir því sem fram vindur og færi gefst til góðrar nettengingar.
6. maí: Ekið frá Reykjavík um Selfoss þar sem keypt var vindsæng í bílinn og pumpa. Þaðan í rólegheitum í Skál sem er í norðurkanti Skaftárhrauns. Gisti þar í góðu veðri í boði eigenda.
Í þessum stutta pistli reyni ég að skilgreina málið með því að fletta á vefnum og skoða skilgreiningar um fyrirbrigðið.
Woke er óformleg hreyfing sem sumir skilgreina sem sértrúarhóp eða „cult“ og getur reynst mjög fordómafullur og mótsagnarkenndur í framkomu sinni.
Hér er ein skilgreining af vefnum:
Woke-yfirburðir Trú eða kenning, sem gengur út frá því, að pólitísk rétthugsun og þau sem þannig hugsa, hafi siðferðislega yfirburði.
Já, hvað er Woke?
Um er að ræða vinstri sinnaða hugmyndafræði sem skýlir sér á bak við bandarísku skilgreininguna E-D-I sem stendur fyrir,
Equality – jafnrétti,
Diversity – fjölbreytni,
Inclusion – aðlögun.
Viðleitnin til þess að gæta þessara þriggja atriða hefur leitt bandaríska háskóla í nokkur vandræði. Um leið og endalaust er verið að gæta að hlutföllum allra hópa, svartra, hvítra, Asíubúa, karla, kvenna, samkynhneigðra o.s.frv. og setja kvóta á aðgang stúdenta, lenda margir afburðarnemendur af hvaða litarhætti sem er, utangarðs, vegna þess að kvóti viðkomand litar er uppurinn. Hinn meðvirki kærleikur snýst þar með upp í andhverfu sína.
Orðið Woke, vísar til þess að vera vakandi fyrir aðstæðum einstaklinga og hópa, og það er auðvitað mikilvægt.
En Woke-ismi er hegðunar- og hugsunarháttur, sem einkennist oft af mjög miklu óþoli gagnvart öðrum.
Woke yddar gjarnan málflutning annarra og leitast við að sanna eigin yfirburði með því að afneita og hafna öllum viðhorfum sem ekki falla að eigin hugsun.
Woke-hreyfingin er sögð ráðast gegn öllum sem eru þeim ósammála um hvað sem er.
Ef manneskja, svört á hörund, andmælir Woke-istum þá kalla þau hana “tom” sem er skammaryrði og merkir villiköttur – og auðvitað í karlkyni!
Sé hún hvít þá er settur á hana merkimiðinn: þú ert hvít/hvítur með kynþáttafordóma og ofurvaldur (supremacist) eða sá/sú sem nýtur mikilla forréttinda.
Ef LGB-persóna (Lesbian-Gay-Bisexual) samsinnir ekki Woke eða verður á vegi þeirra, þá afneita þau að viðkomandi sé í raun LGB.
Flest fólk er nokkuð vel meinandi og skynjar óréttinn í samtímanum og það sem laga má, en Woke er annað.
Woke er einskonar sértrúarhópur, sem gengur lengra en meginstraumurinn, hópur sem upphefur sjálfan sig og gerir óvin úr flestum öðrum.
Woke-fólk sést oft í sjónvarpsfréttum þar sem það fer mikinn með hrópum og köllum og ber gjarnan með sér skilti með áróðurstextum og myndum.
Við eigum auðvitað að vinna gegn mismunun og hver kyns ofbeldi en í viðleitni okkar til að rétta hlut fólks, megum við ekki valda öðrum órétti í leiðinni. Þá er nú til lítils unnið.
Er ekki bara einfaldast að vera vakandi en forðast Woke?
Þankar um s.l. 11 ár og svo þegar ég sjálfur var 11 ára.
Ég var búinn að gleyma því hvenær ég stofnaði þessa heimasíðu en í gær fékk ég kveðju frá fyrirtækinu WordPress um að fyrir 11 árum hefði hún litið dagsins ljós.
Á þessum 11 árum hafa 130.180 – segi og skrifa: „eitthundrað-og-þrjátíu þúsund-eitthundrað-og-áttatíu“ gestir heimsótt síðuna.
Örn Bárður Jónsson - and "BARD-art" 
You must be logged in to post a comment.