Ók til Grindavíkur og fylgdi Kristrúnu til grafar en hún starfaði með mér af miklum áhuga í safnaðarstarfi Grindavíkurkirkju á árunum 1985-1990.
Yndisleg manneskja sem brá birtu yfir lífið með afstöðu sinni, glaðlegum tilsvörum og jákvæðni. Hún var heil í sinni trú og einlægt Guðs barn alla tíð og sönn fyrirmynd sem slík.
Ég sat aftast í kirkjunni til að sjá vel yfir og leyfði mér að skissa þrjár myndir.
Bið fólk að taka viljann fyrir verkið.
Jesús kyrrir vind og sjó Tilbrigði við altaristöfluna stóru sem er mósaikmynd gerð eftir olíumálverki Ásgríms Jónssonar sem var í gömlu kirkjunni sem nú er aflögð
Gaman var að hitta Grindvíkinga, sem eru keikir þrátt fyrir ótrúlegar hamfarir, sem breytt hafa lífi þeirra allra.
Séra Jóna Kristín Þorvaldsdóttir, jarðsöng en hún tók við af mér í Grindavík á sínum tíma og er nú sóknarprestur á Fáskrúðsfirði, á sínum æskuslóðum.
Séra Jóna Kristín flutti frábær minningarorð, teiknuð hér við altarið undir mósaikverkinu stóra
Guð blessi minningu Kristrúnar Bogadóttur og allt hennar fólk, Grindvíkinga alla og ástvini.
Húsatóftir sem nú er golfskáli Teiknað á leiðinni til baka úr kirkjugarðinum
Megi Grindavík rísa upp úr ösku, sprungum og hrauni, til nýrrar og bjartrar framtíðar.
Í hinni fögru Fossvogskapellu kveðjum við Emil Guðmundsson og þökkum fyrir líf hans og störf. Þetta er síðasta byggingin sem hann dvelur í á lífsvegi sínum. Líkja má kapellunni með sínum fögru gluggum og sögu þeirra um þjáningu Krists og dýrð, að hún sé eins og hótelmóttaka. Hingað er hann kominn og héðan fer hann á sinn hinsta hvílustað, þegar við höfum kvatt hann, bókaður til hvílu í helgum reit til að bíða hinsta útkalls og birðingar til mikilvægustu ferðar tilverunnar með himininn sjálfan að marki og borg Guðs. Og lykilinn hefur hann með sér í trúnni á miskunn Guðs og elsku.
Afi og elsta barnabarnið, Máni Lucjan f. 2004. Afi í heimsókn í Róm í september 2024, foreldrar Mána: Hrafnhildur Arnardóttir aka Shoplifter og Michal JurewiczF.v. Úrsula dóttir Hrafnhildar og Mihá f. 2007, afi Örn, Katrín f. 2009, Ástrós Ynja f. 2003 og Arnfríður f. 2006, dætur Svölu Bjarkar og Þorsteins Gunnars Ólafssonar, sem búa í Lúxemborg. Myndin tekin í Höfuðstöðinni í Reykjavík í ágúst 2023Yngsta afastelpan, Miriam Anna f. 2024 býr í Varsjá, foreldrar Örn B jr. og Kasia. Myndin tekin vorið 2025
Hofskirkja undir lok vetrarPassíusálmalestur í Hofskirkju, föstudaginn langaStaldrað við á leið út á Tanga – Ásbrandsstaðir í HofsárdalStepen J. Yates við orgelið á kirkjuloftinu í Þórshafnarkirkju á 2. í páskumTekin gröf að Hofi – frost í jörðuSkissuæfing af ímynduðum hjólreiðamönnumPrestssetrið að Hofi teiknað í gegnum sáluhliðið og klerkur skáldaður inn í myndina í hempu og með pípuhatt!
Erfitt reynist mér að þegja undir rándýrum áróðri kvótaþega í fjölmiðlum þessa dagana með nytsama sakleysingja, sem aðalleikara, auðsveipa undirmenn.
Að nota fjármuni á þann hátt sem þið gerið um þessar mundir, er í raun að beita „auðbeldi“. Ég sendi þetta nýyrði hér með til Árnastofnunar.
Við, almenningur þessa lands, og ekki síður þau sem þið hafið tekið lífsviðurværið frá í mörgum bæjum og þorpum landsins, búum ekki yfir auði til að svara ykkur. Við höfum ekkert nema orð og atkvæði okkar, auk vonar og trúar, en við vitum um leið að orð eru máttug og að trúin flytur fjöll.
Guggan gula
Leik ykkar má líkja við að senda skriðdrekadeild til að skjóta á hóp auðnutittlinga, en orðið auðna merkir m.a. það þegar jörðin hristir af sér snjó og vetur. Það auðnar í náttúrunni um þessar mundir.
Við setjum von okkar á sumar og réttlæti. Við biðjum um réttlæti í þessu landi.
Auður er valtastur vina, segir í gömlu máltæki. Eins og allt vald spillir, þá gjörspillir alvald. Auður spillir líka og mikill auður fíflar frekt.
Komið er að skuldadögum
Að greiða fyrir greiðann. Þið eruð í stórri þakkarskuld við þjóð ykkar og fenguð grunninn að auði ykkar á silfurfati og á vafasömum forsendum. Illa upplýstir þingmenn veittu ykkur auðveldið, sem þið hafið í höndum og eflt með braski í skjóli spilltra stjórnmálamanna, sem þið hafið keypt í sumum tilfellum, til þess að berjast fyrir ykkar málstað og halda á lofti ósanngjörnum kröfum um eignarhald á því sem þjóðin á.
Kerfið sem stjórnvöld hafa leyft að þróast í sjávarútvegi er gjörspillt og fársjúkt og ennfremur fjársjúkt. Ég veit hvað SFS merkir en freistandi er að leysa nafnið upp í SamtökFjárSjúkra. Auður sýkir, auður spillir, auður getur gengisfellt bæði siðvit og sóma.
„Ekki þurfa heilbrigðir læknis við heldur þeir sem sjúkir eru. Ég er ekki kominn til að kalla réttláta heldur syndara“ sagði Kristur. Hann sagði líka söguna af eyri ekkjunnar, en hún gaf af skorti sínum og gaf því mest. Margt gott býr í kristnum siðagrunni þjóðar okkar.
Eitt af stórbrotnum málverkum af sjómönnum eftir Gunnlaug Scheving
Og nú bið ég ykkur að hætta árásum ykkar á almenning og spara þessar auglýsingar og láta peningana heldur renna í góðgerðarmál. Af nógu er að taka í þeim efnum.
Hristið af ykkur slyðruorðið og forðist auðbeldið sem þið nú stundið.
Viðsnúningur ykkar og væntanleg vöknun
gæti um leið verið sumargjöf
handa þeim sem leggja meir upp úr:
fegurð lífs en fjármunum,
samhjálp en sérhyggju,
ást en auði,
sannri vináttu en keyptri.
Vonandi auðnar brátt á landi og ennfremur í heimi auðs og valda.
Prédikun í Skeggjastaðakirkju á 2. í páskum 2025. Flutt án handrits.
Magnað að fá að messa í elstu kirkju á NA-landi sem byggð var 1845. Hiti úti 1 gráða en bjart og fagurt veður. Þetta var sjöunda messan á fjórum dögum!
Fyrr um morguninn messaði ég í Þórshafnarkirkju og talað líka blaðalaust þar og tók reyndar báðar ræðurnar upp en valdi þessa handa þér til að hlusta á.
Í ræðunni tala ég m.a. um hinn auðuga gæfumann, Job, sem missti allt og var að auki þjakaður af vinum sínum sem vildu fá hann tril að játa afglöp sem hlytu að hafa valdið þessum hörmungum því slíkt gæti ekki hent góða menn.
Akandi um dali og yfir fjöll á NA-landi í hálku og þæfingi skírdags, á ferðum mínum til messuhalds, hlustaði ég á sögu drengsins Oscars frá Kólumbíu, á Rás1. Hún snerti streng í hjarta mínu.
Oscar var sendur úr landi af yfirvöldum í umsjá ofbeldisfulls föður, sem virðist vera heillum horfinn, enda yfirgaf hann drenginn um leið og þeir komu til áfangastaðar í S-Ameríku. Hann hafði víst beitt drenginn ofbeldi og einskærri mannvonsku.
You must be logged in to post a comment.