“Six Tuscan Poets” by the Italian Renaissance painter, architect, and art historian Giorgio Vasari

  • Fresh Watercolor Sketches from Eyjafjördur North Iceland

    The mountain top of Kötlufell peaks through the cold winter clouds that cut the mountain in two. The sea is deep bluish/green. The ferry Sævar heads for Hrisey, Brushwood Island, North Iceland.
    The house next door on Hrisey – Brushwood Island, North Iceland

    A view from Hrisey – Brushwood Island, North Iceland. Höfdi – The Cape – is seen with snowy mountains in the background. Grenivik, a small town, rests under the mountain north of the Cape. The sea on a chilly June day (about 5 degrees Celcius) has a beautiful bluish/green color.

  • Nes church Norway, Calendar for June 2020- Watercolor Illustration

    My watercolor sketches for the June calendar supporting repair of the church organ. This is the second year the Nes parish, Church of Norway (Lutheran), published a calendar with my works.

    Clockwise from top:
    Sun and sand, Alicante, Spain
    Jonas drilling down fundament for the parasol
    The average family enjoying life at the beach
  • Still more sketches – Enn fleiri vatnslitaskissur

    I was on my bike and the evening was cold. I stopped for a while and drew the fishing hut and the lighthouse in the evening sun.
    The Seltjarnarnes Church looking from East to West.
  • Nýjar vatnslitaskissur – New Watercolor sketches

  • Um kveðjustundir, menningu, trú og réttlæti

    Örn Bárður Jónsson

    Uppstigningardagur 21. maí 2020 prédikun við útvarpsmessu í Breiðholtskirkju kl. 11 sem átti að vera á Grund en var flutt vegna Covid-19.

    Ræðan er hér ef þú vilt hlusta:

    Hér er tengill á upptökuna af allri messunni. Ræðan hefst á mínútu 20:30:

    https://www.ruv.is/utvarp/spila/gudsthjonusta/24228/7hi3dn

    Þessi þjónuðu við guðsþjónustuna þar sem saman komu um 50 manns sem er hámark þar til í næstu viku en þá mega 200 koma saman!
    Séra Magnús Björn Björnsson þjónar fyrir altari.
    Séra Örn Bárður Jónsson, fyrrverandi sóknarprestur predikar.
    Lesarar: Kristín Kristjánsdóttir, djákni í Fella- og Hólakirkju, Ragnheiður Sverrisdóttir, djákni Biskupsstofu og Þórey Dögg Jónsdóttir, djákni, framkvæmdastjóri Eldriborgararáðs Reykjavíkurprófastsdæma.
    Organisti og stjórnandi: Örn Magnússon.
    Kór Breiðholtskirkju syngur.

    Hljóðupptöku finnur þú á vef RUV, Rás 1, 21. maí 2020 kl. 11 en getur lesið ræðuna hér fyrir neðan. Hún er auðvitað áhrifameiri með hljóði!

    Komið þið sæl og blessuð.

    Ég var spurður um það á þorranum, að mig minnir, hvort ég væri tilbúinn að prédika við þessa guðsþjónustu. Ég var hikandi í fyrstu, enda kominn á úreldingarlista eins og gamall ryðgaður togari, kominn á eftirlaun, en lét þó til leiðast. Ég hef varla prédikað á íslensku í 5 ár enda starfaði ég og prédikaði yfir norskum söfnuðum, skírði, fermdi, gifti og jarðsöng Norðmenn og varð að tala bæði nýnorsku og svonefnd bókmál. Og nú er ég hér í dag sem fyrrverandi sóknarprestur, einskonar ellismellur, en það orð er notað um gamalt lag sem kannski var einu sinni vinsælt.

    (more…)
  • Þátttaka Íslands í Íraksstríðinu

    Í gær, 5. maí, horfði ég á heimildamynd á RÚV um Íraksstríðið 2003 og hvernig það var réttlætt og undirbúið með lygum og falsfréttum af hálfu Bandaríkjastjórnar.

    Mér varð hugsað til útifunda í Reykjavík, þar sem mörg okkar, sem sáum í gegnum lygavefinn, stóðum og mótmæltum því að íslenskir ráðamenn hefðu lagt innrásinn lið. Fólk kom einnig saman á Ísafirði, Akureyri og í Snæfellsbæ, til að mótmæla.

    Ísland hafði lýst yfir stríði á hendur annarri þjóð með því að styðja hernað stórveldis gegn mun minna ríki þar sem allur málatilbúnaður var byggður á blekkingum og lygum.

    Við bjuggum hvorki við lýðræði né þingræði heldur bjálfræði á þeim tímum. Bjálfar og undirlægjur voru við stjórnvölinn í landinu sem hirtu ekki einu sinni um að ráðfæra sig við útanríkismálanefnd Alþingis.

    Á einum mótmælafundanna sem haldinn var á Lækjartorgi, einn kaldan laugardag, flutti ég ávarp. Að fundi loknum sendi ég textann til vefútgáfu Morgunblaðsins, mbl.is. Textinn fékkst birtur þar en um það bil tveimur tímum eftir birtingu var hann horfinn af vefnum. Ég komst að því síðar að ritsjórinn hafði hringt í fréttamann á vaktinni og spurt: “Hvað er þessi texti hans Arnar Bárðar að gera á vefnum?” Starfsmaðurinn vissi hvað til síns friðar heyrði og tók færsluna út. Svona var nú sannleiksástin á þeim bæ á þeim tíma.

    Stríðið hafði 10 árum síðar (2013) kostað Bandaríkjamenn 1,7 billjónir dollara og talið að heildarútgöld gætu numið 6 billjónum þegar öll kurl væru komin til grafar, 6 milljónum milljóna.

    Við vorum með í þessu. Saga Íslands er breytt og landið á nú sína stríðsherra.

  • Dining out in Reykjavik

    Enjoying good food at ROK restaurant. Ink sketch and watercolour.

    Text in Icelandic and blue text in English.

  • Crisp spring light in Reykjavik, Iceland


    Lighthouse near the Reykjavik harbour, the second from my home showing things that say so much though silent.

    I just made my own sketchbook, that is to say, I bound the book myself and used a 200 gsm watercolour Serene paper. What a difference to sketch on a thicker paper!

  • Úr kvíum

    Sástu íslensku þáttaröðina Ófærð í Sjónvarpinu? Ég sá hana í Noregi og þar ber hún heitið Innesperret eða Innilokuð. Mér kemur hún í hug þegar ég heyri fólk tala um innilokun vegna veirunnar skæðu. 

    Já, við erum innilokuð. Það er ófærð og við neyðumst til að finna nýjar leiðir til þess að komast af í daglegu lífi og fábreytileika hversdagsins. Í leit okkar og fálmi breytist hið einhæfa og nýjar víddir kunna að opnast. 

    Ég hitti nokkra karla yfir kaffisopa og við spjölluðum. Einn hafði fundið mikla gleði í matseld, annar í bóklestri, einn í bíltúrum, annar í æfingum fyrir líkama og sál. 

    Innilokuð. Erum við innilokuð? (Smelltu á síðu 2 hér fyrir neðan til að sjá framhaldið).

    Pages: 1 2

  • Grænver – grænt í gegn!

    Heyrst hefur að Rio Tinto hyggist loka álverinu í Straumsvík.

    Ekki græt ég álver sem hættir stafsemi.

    En hvað á þá að gera við þetta stóra ver, allar byggingarnar, sem eru gríðarlegt ílát?

    Ég sé fyrir mér risavaxið fyrirtæki sem sér okkur fyrir grænmeti árið um kring. Hugsið ykkur þessi stóru hús sem breyta mætti í gróðurhús með því að skipta út bárujárni og setja í staðinn gler eða plast.

    Ekki vantar raforkuna til að knýja grænverið og hugsið ykkur þegar túristarnir aka inn í höfuðborgina úr Keflavík og sjá græniðjuna gróa við veginn, knúna raforku úr fallvötnum og sólarorku.

    Við þekkjum það vel að tómatarnir sem framleiddir eru hér á landi með þessari orku og hreinu vatni eru bragðmeiri en nokkrir aðrir sem vaxa í útlöndum. Sama má segja um kálið, salatið og allt. Ég fæ vatn í munninn! Ummmmm!

    Hættum að selja orkuna á útsölu til auðhringja sem reka eiturspúandi stóriðju og snúum okkur að uppbyggingu innlendrar græniðju, iðju sem er græn í gegn.

    Myndin er fengin að láni af Internetinu