Örn Bárður Jónsson – and "BARD-art"

Seinni hluti

Viltu hlusta? Upptakan tekur 26 mínútur í hlustun.

Hlustað á múslimskan fræðimann í Jerúsalem

Árið 2024 fór ég í mína fyrstu ferð til Ísraels og hlýddi þar á fyrirlestur fræðimanns um islam, en hann er sjálfur múslimi og talaði yfir hópnum í einn og hálfan tíma um islam.

Auðvitað má segja margt gott um múslima en islam sem trúarkerfi er flókið og margslungið. Hann fræddi okkur um mál, sem hann berst fyrir, en það er að hætt verði að prenta svokallaðar „túlkanir“ neðanmáls í Kóraninum, en þessar túlkanir eru seinni tíma fyrirbrigði og viðbætur, sem valda miklum misskilningi og gera islam að hans mati að þeim hættulegu og öfgafullu trúarbrögðum sem raun ber vitni. Útgáfur Kóransins með þessum viðbótum/túlkunum eru fjármagnaðar af olíugróða Saudi-Arabíu.

Þrátt fyrir að tveir helstu straumar islams, kenndir við súnníta og shíta, séu sammála um flest grundvallarviðhorf og venjur islams, þá er harkaleg skipting milli þessara tveggja, sem nær um 1.400 ár aftur í söguna og snerist um hver taka skyldi við af Múhammeð spámanni.

Í dag eru um 85 prósent af um það bil 1,6 milljörðum múslima um allan heim súnnítar, en 15 prósent eru shítar. Þeir síðarnefndu eru kenndir við fjölskyldu Múhammeðs, fylgjendur Alis eða Shiat Ali sem kallast einfaldlega Shia á ensku en shítar á íslensku. [nú kallaði shía af þeim sem herma eftir enskumælandi fólki]

Shítar eru meirihluti íbúa í Íran, Írak, Barein og Aserbaídsjan og fjölmargir í Líbanon, en súnnítar meirihlutinn í meira en 40 öðrum löndum, frá Marokkó og austur til Indónesíu.

Þrátt fyrir ágreining sinn hafa súnnítar og shítar lengst af lifað saman á tiltölulega friðsaman hátt. En undir lok 20. aldar, urðu skil á milli þeirra sem sprakk út í ofbeldi víða í Miðausturlöndum þar sem öfgafullar áherslur á báða bóga urðu háværar og krafa beggja strauma um yfirráð á sviði trúar og stjórmála.

(https://www.history.com/articles/sunni-shia-divide-islam-muslim)

Í augum margra múslima eru kristnir, Gyðingar og trúlausir svokallaðir „infidels“ en orðið merkir vantrúaðir og allir slíkir eru í raun réttdræpir. Ég hef séð upptökur með forystumönnum islam á Vefnum, svonefndum immömum – múslimaklerkum – þar sem þeir lýsa yfir því að kristnir, Gyðingar og trúlausir séu réttdræpir.

Getið þið ímyndað ykkur að nokkur þeirra páfa, biskupa eða presta sem við munum eftir, gætu hafa talað með slíkum hætti um fólk af öðrum trúrarbrögðum?

Og svo vísað sé til árása Ísraelsmanna á Íran nú í júní 2025 þá var þeim öllum beint að hernaðarlegum mannvirkjum eða kjarnorkuvopnum sem Íranir eru að þróa til að geta gjöreytt andstæðingum sínum með. Ísraelsmenn réðust að þeim er unnu við þróun gjöreyðingarvopna og mannvirkjum þeirra en ekki á almenna borgara. Svar Írana var að ráðast á almenna borgara í Ísrael, einkum í Tel Aviv. Á þessum tvennum skotmörkum er reginmunur, járnadrasl, steinsteypa og illa innrættir vísindamenn annars vegar, en almennir borgarar hins vegar. Íranir hafa staðið dyggilega við bakið á Hamas.

Já, ég veit að fólk bendir á ýmislegt sem misfarist hefur í þessum átökum. Auðvitað eiga sér stað mistök í hernaði. Stríð er stríð og hernaðarátökum fylgir mannfall og djöfulsskapur af ýmsu tagi.

Lítið er að marka lýðfræðiupplýsingar frá Íran. Ógnarstjórn múslima sem féll nú á síðustu dögum hafði þurft að horfa uppá að moskum var lokað svo hundruðum skipti því fólk var hætt að sækja þær. Um leið fjölgar kristnum ört í landinu. Um 1 milljón Írana hefur tekið kristna trú á örfáum árum. Þetta fólk kemur saman á laun í heimahúsum til helgihalds af ótta við ofsóknir. Almennir borgarar fagna falli ógnarstjórnarinnar enda þótt flestir haldi þeim fögnuði fyrir sig af ótta við hefndir.

Íran á sér merka sögu, fyrir tilkomu islam, sem Persaríki og á seinustu öld sem ríki er leitaðist við að innleiða vestrænt lýðræði. Múslimaklerkur sem var í útlegð í París komst að lokum heim og drap allt í dróma. Það var Khomeini erkiklerkur. Þegar klerkastjórnir stýra þjóðum, er allt í föstum fjötrum og undir hörðum lagabálkum sharia.

Ólík trú, ólíkar hefðir

Múslimar sem búa sem unglingar á Vesturlöndum eiga margir erfitt með að umgangast konur, því þeir hafa margir aðeins kynnst konum í búrkum í heimi islam. Þegar þeir sjá frjálslegar vestrænar konur, missa þeir margir alla dómgreind og í alltof mörgum tilfellum fara þeir um í hópum og nauðga konum. Pakistanskir unglingar hafa stundað hópnauðganir í Bretlandi og ríkisvaldið á í vandræðum með stóra hópa múslima sem lifa í afmörkuðum hverfum þar sem sharíalög gilda en ekki landslög. Innan þeirra laga eru t.d. lög um sæmdarmorð þar sem múslimskum karlmönnum er heimilt að drepa systur sínar ef þær verða uppvísar af samneyti við „vantrúaða“ þ.e. þá sem ekki eru múslimar.

Öfgamennnirnir, Jihad-istarnir, sjálfmorðs-bjárlæðingarnir, mennirnir sem tilheyra dauða-költi islam, brenna af hatri og gera hvað sem þeim er boðið í von um að fá „72 hreinar meyjar“ á himnum til að gamna sér með í handanverunni, bara ef þeir séu reiðubúnir til að fórna lífi sínu í ímynduðu píslarvætti. Er einhver heil brú í hugsun slíkra fávita?

Pólitísk list

Við, ferðafélagarnir, heimsóttum Vesturbakkann og skoðuðum safn listaverka í Betlehem í maí 2023. Hótelið heitir The Walled-off Hotel – sem er orðaleikur við The Waldorf Hotel og vísar á hótelið sem er heimsfrægt fyrir glæsileika og glamúr. En þetta hótel er Umgirt veggjum eða Walled-off.

Hér er ein af myndunum á safninu. Myndirnar allar voru greinilegur áróður fyrir málstað Palestínumanna og margar mjög frumlegar og vel útfærðar sem listaverk en um leið áróður fyrir vissan málstað.

Múslimar hafa komið sér fyrir í Evrópu og þeim fjölgar og þeir eru farnir að reka áróður fyrir sinni öfgakenndu trú. Olíuríkin, þar sem konur eru að miklu leyti réttindalausar, dæla peningum til múslima í Evrópu og þeir prenta áróðursrit og dreifa út um allt. Og haldið þið að Erdogan í Tyrklandi sé einhver hjálparliði í anda „lækna án landamæra“ og stundi mannúðarstarfsemi fyrir Evrópu? Hann dælir múslimum inn í Evrópu því hann og leiðtogar islam ætla sér að ná Evrópu, sem þeim mistóks fyrr á öldum, er þeir beittu hernaði, en nú beita þeir fólksflutningum.

Í borgarhliðinu!

Reykjavík hefur úthlutað múslimum lóð á besta stað í borginni, í sjálfu „borgarhliðinu“ þar sem stofnbrautir koma saman. Það er álíka viturlegt og ef borgarstjórn Parísar leyfði byggingu mosku sem mundi skyggja á Sigurbogann, eða Bretar leyfðu hið sama við Tower-Bridge í Lundúnum eða bandaríkjamenn við fótstall Frelsisstyttunnar í Nýju Jórvík.

Moskan mun líklega skyggja algjörlega á fagra byggingu Hjálpræðishersins, sem hefur unnið óeigingjarnt líknarstarf og fórnað sér fyrir fólk í neyð á Íslandi í 130 ár. Hjálpræðisherinn hafði áður sömu stöðu og önnur trúfélög og átti rétt á ókeypis lóð í Reykjavík, en borgarstjórn lét Hjálpræðisherinn borga fyrir lóðina, þrátt fyrir ómælanlegt framlag hans til líknar- og hjálparstarfs í meir en öld meðan múslimar fá bestu lóð borgarinnar ókeypis! Skömm borgarstjórnar er hrópandi og skráð í sögubækur. Moska í sjálfu borgarhliðinu!!!!! Ég spái því að ef moska fær að rísa í borgarhliði Reykjavíkur, þá muni sá dagur renna upp að þetta verði skráð á bækur sem ein af alvarlegustu mistökum borgarstjórnar Reykjavíkur í allri sögu borgarinnar.

III. Olía og vatn blandast ekki

Kaffi og croissant

Árið 1099 náðu kristnir krossfarar Jerúsalem úr höndum múslima. Islam hefur ofsótt gyðinga og kristna frá því þeir urðu til sem trúarhópur. Múslimar hafa oft herjað á ríki Evrópu í Vestri. Þeir hafa um aldir reynt að ná Evrópu undir sig. Þeir náðu Spáni á miðöldum en urðu síðar að hröklast þaðan aftur. Þeir komust yfir hluta Frakklands, tóku Norður Afríku og halda enn. Þeir ætla sér Evrópu alla! Mundu þetta: Þeir ætla sér Evrópu alla! Taktu eftir! Öll löndin fyrir botni Miðjarðarhafsins voru kristin áður en islam varð til, Sýrland, Jórdanía, Egyptaland og fleiri!

Undir lok 17. aldar sátu múslimar um Vínarborg í Austurríki í tvo mánuði, en voru hraktir á brott af öflugu liði undir stjórn Habsborgara og með fulltingi Pólsk-Lítháíska samveldisins, undir stjórn Jóhanns 3. Sobieski, 12. september 1683 og þar með var hrundið framrás Ottómanna sem sóst hafa eftir því að ráða Evrópu um aldir.

Sigrinum fögnuðu íbúar í Vín, með því að baka croissant og eta. En orðið er skylt crescent sem er notað um skarðan mána eða hálfmána. Vínarbúar átu beinlínis trúartákn múslima á táknrænan hátt til að fagna því að her þeirra varð að hörfa frá borginni.

Í hvert sinn sem ég fæ mér crossiant er ég minntur á ógnina sem heimsbyggðinni stafar af öfgafullum múslimum.

Ég endurtek yfirskrift þessa kafla: Olía og vatn blandast ekki.

Að sjóða frosk

Ég hef oft notað setninguna um „að sjóða frosk“ en hún er til að minna á andvaraleysi. Þú sýður ekki frosk með því að setja hann í sjóðandi vatn heldur í ylvolgt og þá stekkur hann ekki uppúr pottinum, en lætur sjóða sig hægt – og drepst – án vitundar um aðstæður sínar.

Við, Vesturlandabúar, erum stundum í misskildum kærleika okkar og andvaraleysi, eins og froskar í ylvolgu vatni.

Þeir, sem við þurfum að hafa hemil á, eru byrjaðir að kynda undir pottinum!

Margir vinstri menn með marxísk gleraugu og vökustaurar í væmri elskuvímu (Woke/Vekni), eru sumir fórnarlömb misskilins kærleika sem setur engin mörk. Þeim má sumum líkja við meðvirka einstaklinga sem viðhalda ástandi þeirra sem sjúkir eru og leggja því ekkert til að bæta heilsu þeirra. Markalaus elska er og verður ætíð væmin og getur beinlínis verið skaðleg. Dyggðaskreytingarfólk veinar á torgum og mér heyrist þau segja: „Sjáðu, hvað ég er góð manneskja. Ég er ekki á móti neinu!“ Og hvað er í huga fólks sem setur engin mörk? Reyndar er þetta fólk flest á móti Ísrael.

Þegar maðurinn trúir bara á sjálfan sig, missir hann alla dómgreind, því yfir honum er ekkert nema eigið sjálf. Hann horfir bara á nafla sinn eins og Narsissus.

Áætlun Islam

Muslim Brotherhood og margar hreyfingar innan islam með skarpan prófíl segjast stefna að því að sigra Vesturlönd með þessum þremur leiðum og segja:

1. Við munum sigra Vesturlönd í gegnum móðurlíf kvenna okkar. Okkar konur eignast 5 börn meðan ykkar eignast 1,2.

2. Við munum sigra Vesturlönd með hisrah sem felst í því að flytja fólk inn í gegnum opin landamæri.

3. Við munum sigra Vesturlönd með því að nota ömurleg réttindi ykkar og frelsi, gegn ykkur sjálfum.

Þetta heyrði ég dr. Gad Saad segja í viðtali sem sagðist hafa flúið islam í heimalandi sínu og flutt til Vesturlanda og nú upplifir hann hér vestra, að það sem hann flýði, eltir hann. Hann er Gyðingur, fæddur í Beirút í Líbanon, en flúði til Kanada og talar af reynslu um trúarbrögð og þjóðfélagsmál sem þróunarsálfræðingur. Og auðvitað þolir Wokið hér á landi ekki þennan mann, sem talar af biturri reynslu sinni og innsæi. Hrokinn er alltaf fylgifiskur fordóma og heimsku. Sama fólkið þolir ekki málflutning Jordan Petersons. Það þolir enga sem gagnrýna þeirra opingátt og markaleysi, fordóma og heimsku.

Hvað gerir mótmælenda-massinn nú?

Æst fólk og taugatrekkt í tráma, sem sjaldan skoðar heildarmyndina, sér ekki vel til að tjá sig um vanda heimsins.

Börnin okkar koma mörg illa menntuð út úr skólum, eins og ánetjaðir fiskar í dræsum Alnetsins.

Háksólanemar svindla sér margir í gegnum allt með gervigreind og stolnum ritgerðum eða stældum og skreyta sig með gráðum og kalla þær master uppá ensku. Það er svo fínt! Tómar tunnur sem heyrist hátt í en hljómurinn er holur með dimman og eyðilegan hljóm.

Háskólakennarar eru farnir að íhuga að taka aftur upp munnleg próf eða að láta nemendur þreyta próf á ný í sal og með ekkert í höndum nema penna og blað. Þá þurfa nemendur að standa sig án þess að geta svindlað á Netinu.

Allt er nú á útsölu og fáar prófgráður einhvers virði. Þjóðfélagið þarf að koma sér upp matskerfi sem metur „fiskinn“ og kastar í ruslflokk því sem ekki stenst mál.

Og nýkjörinn rektor HÍ svarar ekki gagnrýni fjölda einstaklinga um brot gegn fræðimanni, þegar mótmælendur öftruðu því að prófessor í hagfræði fengi að tjá sig. „Góða fólkið“ mótmælti á þeirri forsendur að hann væri gyðingur frá Ísrael.

Seint og um síðir sagði rektor í viðtali að rétturinn til málfrelsis og mótmæla væri jafn, en gleymdi að nefna að mótmælendur í þessu tilfelli hefðu brotið á réttindum prófessorsins frá Ísreal. Málfrelsi hans var fótum troðið af öfgafólki með arabískan fána í íslenskri menntastofnun. Þau fengu sinn rétt en brutu á öðrum.

Í því sambandi er við hæfi að minna á orð Jesú:

„Allt sem þér viljið að aðrir menn geri yður, það skuluð þér og þeim gera.“ (Matt 7.12)

Að trúa á æðri mátt og vitund að baki öllu

Áhugavert er að skoða afstöðu Nóbelsverðlaunahafa til trúar eða guðleysis? Dr. Iain MacGilchrist, geðlæknir sem ennfremur er menntaðaðu í heimspeki, bókmenntum og taugalíffræði, segir í viðtali að guðleysingjar í hópi Nóbelsverðulaunahafa séu flestir innan félagsvísinda en um 35% þeirra segjast vera atheistar eða guðlausir. Af þeim sem tilheyra raungreinum segjast aðeins um 7% vera atheistar en innan við 4% eðlisfræðinga. Þetta finnst mér merkilegt og er ein af ástæðunum fyrir því að ég hef allnokkra fyrirvara á þeim stóðum prófessora og dósenta sem kenna sig við félagsgreinar háskólanna. Megnið af fræðum þeirra er sett fram með marxískum gleraugum.

Nánar um þetta. Trúleysingjar og efasemdarmenn teljast 8,9% verðlaunahafa í læknisfræði, 7,1% í efnafræði, 5,2% í hagfræði, 4,7% í eðlisfræði og 3,6% þeirra sem hlutu friðarverðlaunin á árunum 1901 til 2000.

Yfignæfandi meirihluti þeirra manna sem hlotið hafa Nóbelsverðlaun fyrir störf sín trúa á æðri mátt og að hönnuður sé að baki heiminum.

(https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_nonreligious_Nobel_laureates#:~:text=According to the same estimate,an atheist later in life.)

Kristur gekk á hólm við tíðarandann. Nú er kirkjan að breyta málfari sínu og sækir rök sín m.a. í tíðarandann og feminisma.

Álitsgjafar

Sjónvarp RÚV dregur gjarnan fram álitsgjafa sem hafa oft á tíðum lítið fram að færa. Svo er þetta oft sama fólkið. Sumir álitsgjafanna eru fróðir og kunna að tjá sig, en margir virðist mér vera með einhverjar hraðsoðnar kenningar úr gruggugum vötnum félagsvísinda.

Hjarðhugsun ríkir víða í þjóðfélaginu og maður sér hve hinn ríkisrekni fjölmiðill fær á sig einsleitan blæ í allt of mörgum málum. Svo er fólk ráðið þar inn á forsendums skyldleika við fv. starfsmenn eða yfirmenn. Hins vegar má hæla Mogganum fyrir það að birta greinar eftir Kolbrúnu Bergþórsdóttur, þar sem hún hundskammar Sjálfstæðisflokkinn, en RÚV virðist leggja ofuráherslu á línu vinstrimoðsins í vímu kræklaðs kærleika sem þolir enga sem andmæla meðvirkni þeirra. Uppáhald Rúv eru þau sem eru með ársáskrift að mótmælum og mæta og taka þátt í taugaveikluðum takti með skilti og slagorðasöngva.

Leikhús fáránleikans er ekki á sviðum leikhúsanna heldur stöðugt í beinni, því leikararnir eiga svo marga vini á ríkisstöðinni, sem sendir út nýjustu fréttir af góða fólkinu sem á hvergi heima hugmyndafræðilega eftir hrun Austurblokkarinnar og reynir að halda sér í formi með því að þramma vindbarið um götur og torg og berja á öllum, sem eru ekki með þeim í liði og vilja skoða heiminn í öðru ljósi og af meiri íhygli og yfirsýn en massinn, sem hermir bara eftir öðrum mótmælaskríl í hinum löndunum, fólkinu sem hefur fátt með tímann að gera en að láta Netið og símann skekkja álit sitt og þrengja yfirsýn svo skelfilega að þau eru orðin þvengmjó af fræðilegum og ekki síður andlegum næringarskorti. Og þau flagga arabískum fána og styðja þar með Hamas!

Woke-ið, Veknin, Vökustaurarnir, eru flestir með svo mikið óþol og kláða, að þau verða að benda sínum dæmandi vísifingri á nánast allt sem andar. Breski gamanleikarinn, John Gleese, sagði um Woke-hreyfinguna:

„Það er fólk sem bara situr þarna, og bíður vísvitandi eftir kikkinu sem kemur af því að vera móðgað.“

IV.

Hvað ber að varðveita?

Í mínum huga eru það augljóst hver grunnur Vesturlanda er. Þann arf höfum við þegið og kynslóðirnar á undan okkur kostað miklu til að berjast fyrir þeim mannréttindum sem okkur þykja sjálfsögð. Auðvelt er að glutra þeim arfi niður.

Saga Jesú um týnda soninn kjarnar þá hættu sem öllum þeim er búin sem fara illa með heimafenginn arf. Söguna um týnda soninn er að finna í Lúkasarguðspjalli 15.11-32:

Tveir synir

11 Enn sagði Jesús: „Maður nokkur átti tvo sonu. 12 Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna sem mér ber. Og faðirinn skipti með þeim eigum sínum. 13 Fáum dögum síðar kom yngri sonurinn eigum sínum í verð og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann fé sínu í óhófsömum lifnaði. 14 En er hann hafði öllu eytt varð mikið hungur í því landi og hann tók að líða skort. 15 Fór hann þá og settist upp hjá manni einum í því landi. Sá sendi hann út á lendur sínar að gæta svína 16 og hefði hann feginn viljað seðja sig á drafinu er svínin átu en enginn gaf honum.
17 En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar en ég ferst hér úr hungri! 18 Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. 19 Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.
20 Og hann tók sig upp og fór til föður síns. En er hann var enn langt í burtu sá faðir hans hann og kenndi í brjósti um hann, hljóp og féll um háls honum og kyssti hann. 21 En sonurinn sagði við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. 22 Þá sagði faðir hans við þjóna sína: Komið fljótt með hina bestu skikkju og færið hann í, dragið hring á hönd hans og skó á fætur honum. 23 Sækið og alikálfinn og slátrið, við skulum eta og gera okkur glaðan dag. 24 Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn. Tóku menn nú að gera sér glaðan dag.
25 En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið heyrði hann hljóðfæraslátt og dans. 26 Hann kallaði á einn piltanna og spurði hvað um væri að vera. 27 Hann svaraði: Bróðir þinn er kominn og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum af því að hann heimti hann heilan heim.
28 Þá reiddist eldri bróðirinn og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma. 29 En hann svaraði föður sínum: Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum og mér hefur þú aldrei gefið kiðling að ég gæti glatt mig með vinum mínum. 30 En þegar hann kemur, þessi sonur þinn sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann. 31 Faðirinn sagði þá við hann: Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér og allt mitt er þitt. 32 En nú varð að halda hátíð og fagna því að hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn.“

Að segja hið óþægilega

Mér líður stundum eins og í leikriti þar sem eftirlitsmaður ríkisins kemur að rútuslysi og reynir að skilgreina það sem gerðist enda heyrði það undir starf hans. Hann fann orsök slyssins en fólk vildi ekki hlusta á niðurstöður hans. Farþegar voru t.d. ekki í beltum og bílstjórinn undir áhrifum áfengis.

Eftirlitsmaðurinn var úthrópaður fyrir að segja sannleikann. Honum var nánast kennt um slysið, sem minnir mig á söguna um hann Jón þjóf. Jón var heiðarlegur maður sem stal aldrei neinu, en það var stolið frá honum – og því var hann kallaður Jón þjófur!

Uppljóstrarar eru oft grýttir fyrir að segja sannleikann. Barnið í sögunni um Nýju fötin keisarans þorði að segja að hann væri ekki í neinu, meðan aðrir þögðu þunnu hljóði.

Meira kaffi og croissant!

Og áfram heldur baráttufólk að marséra um heiminn, sumt á fölskum forsendum, en annað og flest á minna fölskum. Þannig verður það líklega um ókomin ár.

Engir tveir einstaklingar í heiminum eru nákvæmlega sammála um allt. Við verðum að lifa með þeim sem eru okkur ósammála, en þá er mikilvægt að tjá sig og skoða um leið það sem aðrir segja.

Ég geri alveg eins ráð fyrir því að einhverjir slaufi mér eftir þessi skrif, en vona samt að ég fái áfram búið í það víðsýnu þjóðfélagi, að ég verði hvorki handtekinn né algjörlega sniðgenginn fyrir mína þanka í þessum pistli og fæ mér því áfram kaffi og croissant til að maula meðan ég les heimsfréttir líðandi stundar.

Arabískt kaffi og hálfmáni eru hvorttveggja mikið munngæti og hafa jafnframt margvíslegar trúarlegar, menningarlegar, og pólitískar tilvísanir.

Ummmm!

Verð’ okkur að góðu!

Að mestu ritaði að Hofi í Vopnafirði í júní 2025 en smiðshöggið rekiði í henni Reykjavík í ágúst og september.

Ég þakka lestur og/eða áheyrn.