Hundrað þúsund heimsóknir!

Heillaóskir frá WordPress!

Nýlega sendi fyrirtækið, sem hýsir þessa síðu, hamingjuóskir til mín vegna þess að 100.000 heimsóknir voru skráðar hjá þeim.

Síðuna opnaði ég 2013 en þá leituðu 17.414 inn á síðuna og árið 2014 var met slegið en þá komu 21.429 en það ár fór ég til Noregs og starfaði innan norsku kirkjunnar og birti ekki norskar ræður í þau 5 ár sem ég var þar en birti samt nokkrar greinar á íslensku og stutt blogg.

Þegar ég kom til baka heim í nóvermber 2019 fór fólk aftur að leita til mín með þjónustu við útfarir. Ég birti allar líkræður mínar, bæði texta og hljóðupptöku, á vefsíðu minni og deili færslum samdægurs og fluttar voru á Twitter og Facebook svo fólk fái af því fréttir.

Til viðbótar við líkræður, hafa örfáar prédikanir (eftir að ég fór á eftirlaun) og færslur um þjóðmál, sem sumar hafa verið frumbirtar í Kjarnanum, og svo færslur með myndlist minni, vakið áhuga og nú er sem sagst svo komið að yfir 100.000 heimsóknir hafa átt sér stað.

Þetta kom mér algjörlega á óvart og því fór ég að skoða teljarann á WordPress fyrir einstaka mánuði og ár. Og þett stemmdi allt hjá þeim!

Fyrir það er ég afar þakklátur og mun halda áfram að birta hugverk mín hér.

Takk fyrir heimsóknina!

Vitstöðvarnar þrjár

Við, mannfólkið, höfum þrjár vitstöðvar sem ég kalla svo.

Sú sem oftast er talin stjórna öllu viti okkar er í höfðinu. Þar er bókvitið, getan til að lesa, reikna og teikna og vinna allskonar vísindaleg verkefni. Þar býr rökhugsunin sem er svo skemmtilegt að glíma við og þroska. En þessi stöð ræður ekki við allt sem að manninum snýr.

Við þekkjum öll orðið brjóstvit sem vísar til vitstöðvar sem við köllum stundum hjartað. Ég finn það í hjarta mér, er stundum sagt. Í Íslensku hómilíubókinni eru stólræður presta frá því snemma eftir kristnitöku og er þar að finna líklega elstu texta sem til eru á íslenskri tungu. Í einni þeirra talar prestur um að taka til í bróstkirkjum órum eða brjóstkirkjum vorum. Brjóstkirkjan er helgidómur andans og þar skiljum við margt sem heilinn ræður ekki við. Við getum t.d. skynjað eilífðina, óendanleikann, trúna, handanveruna, hið yfirnáttúrulega – og sjálfa ástina. Heilinn getur ekki sett ástina í excelskjal og reiknað hana út en brjóstvitið kann að reikna hana fram og til baka og skilgreina á þann hátt sem engin orð megna að tjá.

Svo kemur þriðja vitstöðin og hún er enn neðar í líkamanum en hjartað. Á ensku er talað um „gut feeling“, að finna eitthvað djúpt inni í sjálfum sér. Þegar Jesús gekk um og gerði gott er þess oftar en einu sinni getið í guðspjöllunum að hann hafi kennt í brjósti um einstaklinga eða hópa fólks, hann fann til með þeim.

„Þegar Jesús steig á land sá hann þar margt manna og hann kenndi í brjósti um þá því að þeir voru sem sauðir er engan hirði hafa.“ (Mark 6.34)

Orðið í frumtexta Nýja testamentisins um þessa kennd er „ἐσπλαγχνίσθη“ sem vísar til kviðarins, iðra, innyfla. Þarna er þriðja vitið. Ég hef gefið því tvö nöfn: iðravit og kviðvit og nota hið síðara því bókviti mínu hugnast þeð betur, hitt vísar í iðrakvef og fleiri óþægilega hluti og miður þekkilega.

Kviðvitið hjálpar okkur t.d. að finna til samkenndar með fólki og setja okkur í spor annarra.

Við finnum oft eitthvað á okkur, skynjum kenndir í líkamanum sem vísa okkur veg, stýra gjörðum okkar mun oftar en við kannski áttum okkur á. Hvaðan kemur okkur þetta vit? Stundum úr höfðinu eða hjartanu eða kviðnum.

Vitið er nefnilega víðar en í höfðinu.

Við höfum í raun þrjár vitstöðvar:

Bókvit

Brjóstvit og

Kviðvit.

Ritað föstudaginn langa 2022.

Guð gefi þér innri frið og kyrrð um bænadagana og svo yfirfljótandi gleði þegar páskahátíðin sjálf gengur í garð, sunnudaginn stærsta.